ΔΗΜΟΣ ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ
Πληροφορίες για τον Δήμο
description

 Έδρα του είναι η πόλη του Κιάτου.

Στην περιοχή αναπτύσσονται κυρίως αγροτικές καλλιέργειες με σημαντικότερα προϊόντα τη σταφίδα (κορινθιακή και σουλτανίνα), το κρασί και σε μικρότερο βαθμό τα εσπεριδοειδή, τα οπωροφόρα και το ελαιόλαδο. Οι υπέροχες παραλίες, τους καλοκαιρινούς μήνες, αποτελούν πόλο έλξης κυρίως ημεδαπού τουρισμού.

 Το νοτιοανατολικό τμήμα του δήμου καταλαμβάνει το όρος Τιτάν ή Βέσιζα (1.207 μ.) που είναι κατάφυτο από έλατα. Κοντά στην κορυφή βρίσκεται το μικρό οροπέδιο με την ονομασία Λάκκα -Πόκα. Από εκεί μπορεί κανείς ν’ αγναντέψει τον Κορινθιακό, τη Βόχα, τη Νεμέα, τη Στυμφαλία και να χαρεί την ανατολή του ήλιου. Άφθονα νερά πηγάζουν από το δροσερό βουνό. Ονομαστή ήταν η πηγή Αρτητήρι για το παγωμένο νερό της, με ιαματικές ιδιότητες. Ακόμα οι πηγές Πλάτανος, Καμάρι, Βυρός και χαμηλότερα η πηγή Μελισκλιά συμπληρώνουν την εικόνα του υδάτινου πλούτου της περιοχής. Κάποιες από αυτές τις πηγές, σήμερα, υδρεύουν τα χωριά Κρυονέρι, Γονούσσα και Τιτάνη.

 Στα βορειοδυτικά όρια του δήμου, πάνω από τα χωριά Κλημέντι και Βελίνα, υψώνεται το όρος Κυλλήνη ή Ζήρεια με τις κατάφυτες πλαγιές μαύρης πεύκης και ελάτης. Στα όρια του δήμου βρίσκονται τρεις χειμαρροπόταμοι: Ο Σελλίανδρος, ο Κυρίλλος και ο Ελισσώνας, ενώ ο Ασωπός ποταμός αποτελεί το φυσικό ανατολικό όριο με τον δήμο Βέλου.

 Οι πανέμορφες παραλίες, η πεντακάθαρη θάλασσα, οι αξιόλογοι αρχαιολογικοί χώροι, τα θαυμάσια ημιορεινά τοπία και χωριά, δημιουργούν ένα σύνολο ελκυστικό για τον επισκέπτη, αγαπημένο για τον μόνιμο κάτοικο και θελκτικό για τον επιχειρηματία.

ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

 Η περιοχή διαθέτει μία από τις πλουσιότερες μυθολογικές παραδόσεις στη χώρα. Αυτόν τον τόπο διάλεξαν οι θεοί, μετά την Τιτανομαχία, για να χωρίσουν τα αγαθά του κόσμου, με κριτή τον Προμηθέα. Ο Τιτάνας, όμως, όντας φιλάνθρωπος, τους εξαπάτησε δίνοντάς τους τα χειρότερα κομμάτια από τα θυσιασμένα ζώα, κρατώντας τα καλύτερα για τους ανθρώπους. Επίσης, κατάφερε να κλέψει τη φωτιά και να την χαρίσει στο ανθρώπινο γένος, πράξη για την οποία υπέστη τη γνωστή τιμωρία. Επίσης εδώ, έφτασαν κυνηγημένοι, μετά τη δολοφονία του Πύθωνα στους Δελφούς, ο Απόλλων και η Άρτεμις για να εξαγνιστούν.

 Ονομαστότερο από τα ποτάμια της περιοχής ήταν και είναι ο Ασωπός, ο οποίος είχε θεοποιηθεί και γι’ αυτόν είχαν πλαστεί πολλοί μύθοι, ενώ όλη η περιοχή ονομαζόταν Ασωπία χώρα.

ΙΣΤΟΡΙΑ

 Σύμφωνα με τον αρχαίο Κορίνθιο ποιητή Εύμηλο, η Ασωπία ονομάστηκε Σικυωνία από τον Σικυώνα, ο οποίος θεωρείται ως ο 19ος βασιλιάς της περιοχής και βασίλεψε για 45 χρόνια.

 Η Σικυών θεωρούνταν ως η πρώτη πόλη που ιδρύθηκε στην Πελοπόννησο. Στους προϊστορικούς χρόνους ονομαζόταν Αιγιάλεια, Αιγιαλίς, Τελχινία, Τελχίς και Μηκώνη.

 Η ετυμολογία της λέξης «Σικυών» προέρχεται από το αρχαίο «σικυός» ή «σίκυος», όπως ονομαζόταν ένα μικρό φυτό που ανήκε στα «κολοκυνθοειδή» και αφθονούσε στις τροπικές χώρες.

 Σύμφωνα με τον κατάλογο των βασιλέων της Σικυώνας, ο πρώτος βασιλιάς της ονομαζόταν Αιγιαλεύς και ήταν εκείνος που ίδρυσε τον πρώτο συνοικισμό στην Ασωπία, περίπου το 2.000 π.Χ. στην περιοχή μεταξύ των ποταμών Ασωπού και Ελισσώνα.

 Η αρχαία πόλη της Σικυώνας ήταν χτισμένη κοντά στο Κιάτο, ενώ η οχυρή ακρόπολή της βρισκόταν στο οροπέδιο, νότια της πόλης. Στις εκβολές του Ασωπού βρισκόταν το λιμάνι, το οποίο αποτελείτο από μια τεχνητή λεκάνη, κοντά στο σημερινό αλσύλλιο της Παναγίας.

 Πρώτοι κάτοικοι θεωρούνται οι Πελασγοί, κατόπιν οι Αιολείς (Αμυθαονίδες), οι Ίωνες και τέλος οι Δωριείς ενώ η πόλη διατηρούσε στενούς δεσμούς με το Άργος. Οι Σικυώνιοι, υπό τον Αγαμέμνωνα, έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο.

Το 676 π.Χ. οι Αιγιαλείς με επικεφαλής τον Ορθαγόρα, απομάκρυναν τους Δωριείς από την εξουσία. Υπό τους Ορθαγορίδες η Σικυώνα γνώρισε μεγάλη ακμή, ιδιαιτέρως επί της τυραννίας του Κλεισθένη. Κατά τους Περσικούς Πολέμους, οι Σικυώνιοι πολέμησαν στο Αρτεμίσιο, στη Σαλαμίνα, στις Πλαταιές και στη Μυκάλη.

 Επί των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου η πόλη περιήλθε στον Πολυσπέρχοντα, στη συνέχεια στο γιο του Αλέξανδρο και μετά τη δολοφονία του δεύτερου από τους Σικυώνιους, στη χήρα του Κρατησιπόλιδα (314 π.Χ.). Το 303 π.Χ. ο Δημήτριος ο Πολιορκητής, πολεμώντας κατά του Κάσσανδρου, μεταξύ των άλλων Πελοποννησιακών πόλεων κατέλαβε και τη Σικυώνα. Αφού την μετέφερε στο ευρύχωρο οροπέδιο, όπου βρισκόταν η παλαιότερη ακρόπολή τους, κοντά στο σημερινό Βασιλικό, την περιέβαλε με τείχη και διευκόλυνε όσους ήθελαν να εγκατασταθούν εκεί. Στην πόλη, που ονομάστηκε Δημητριάς, επεβλήθηκε από τον Δημήτριο τυραννία, η οποία καταλύθηκε το 251 π.Χ. από τον Άρατο.

 Ο Άρατος, γιος του άρχοντα της Σικυώνας Κλεινία, γεννήθηκε το 271 π.Χ. Παιδί εφτά ετών φυγαδεύτηκε στο Άργος μετά τη δολοφονία του πατέρα του. Σε ηλικία είκοσι ετών επέστρεψε κρυφά στη Σικυώνα και με πραξικόπημα ανέτρεψε τον τύραννο Νικοκλή. Αμέσως, πήρε μέτρα φιλολαϊκά ακολουθώντας τα βήματα του Κλεισθένη. Πολύ γρήγορα έδωσε στη Σικυώνα την παλιά της αίγλη της εποχής των Ορθαγορίδων. Από τα πρώτα χρόνια που ανέλαβε την εξουσία οδήγησε τη Σικυώνα στην Αχαϊκή Συμπολιτεία, της οποίας έγινε επανειλημμένα στρατηγός και την οποία οδήγησε σε περίοδο ακμής και επιτυχιών. Δηλητηριάστηκε το 213 π.Χ. από τον Φίλιππο Ε΄ των Μακεδόνων, επειδή στο πρόσωπο του Άρατου και της Αχαϊκής Συμπολιτείας έβλεπε ένα σοβαρό εμπόδιο στην κυριαρχία των Μακεδόνων στην Πελοπόννησο. Οι Σικυώνιοι τον έθαψαν με τιμές στα τείχη της πόλης και του έφτιαξαν ιερό.

 Το 198 π.Χ. η σύνοδος της Αχαϊκής Συμπολιτείας, που έγινε στη Σικυώνα, αποφάσισε να συνάψει συμμαχία με τους Ρωμαίους εναντίον των Μακεδόνων, γεγονός που τελικά οδήγησε στην υποταγή της Ελλάδας στους Ρωμαίους. Το 146 π.Χ., μετά την καταστροφή της Κορίνθου, αναγνωρίστηκε από τους Ρωμαίους η αυτονομία της πόλης και οι Σικυώνιοι ανέλαβαν για ένα διάστημα την διοργάνωση των Ισθμίων. Όμως, το 87 π.Χ. η πόλη καταστράφηκε από τον Σύλλα και το 56 π.Χ. αναγκάστηκε να πουλήσει τους καλλιτεχνικούς της θησαυρούς για να ανταποκριθεί στα χρέη της.

 Ο Παυσανίας περνώντας από την πόλη (2ος αιώνας μ.Χ.) έκανε μια περιγραφή των μνημείων της. Ο επισκέπτης που ερχόταν από τον δρόμο της Κορίνθου συναντούσε το μνήμα του Λύκου του Μεσσήνιου, δεξιά του ήταν το Ολύμπιο. Στην είσοδο της πόλης υπήρχε η Στάζουσα πηγή, όπου το νερό ανάβλυζε από την οροφή ενός σπηλαίου. Στην ακρόπολη υπήρχε ιερό της Ακραίας τύχης και των Διόσκουρων με τα ξόανα των θεοτήτων, αμέσως μετά συναντούσε το θέατρο με το άγαλμα του Άρατου που κρατούσε ασπίδα. Μετά το θέατρο ήταν ο ναός του Διονύσου και η αγορά. Μετά την αγορά ήταν ο ναός της Αρτέμιδος Λιμναίας και έξω από την αγορά το Ιερό της Πειθούς, στο οποίο σύμφωνα με την μυθολογία, έφτασαν ο Απόλλων και η Άρτεμις για να εξαγνιστούν απ’ το φόνο του Πύθωνα. Μετά το τέμενος των Ρωμαίων αυτοκρατόρων ήταν ο ναός του Απόλλωνος. Στην πόλη ακόμα υπήρχαν στάδιο, βουλευτήριο με μεγάλη στοά, βωμός του Ίσθμιου Ποσειδώνος και δίπλα του αγάλματα του Μειλιχίου Διός και της Πατρώας Αρτέμιδος, ένας ακόμα ναός του Λυκείου Απόλλωνος, το γυμνάσιο με το άγαλμα του Ηρακλέους, ιερό του Ασκληπιού, ναός της Αφροδίτης με άγαλμα της θεάς και της Αντιόπης, ιερό της Φεραίας Αρτέμιδος. Κοντά στην Ιερά πύλη βρισκόταν ο ναός της Αθηνάς με το μνήμα του Εποπέως κατασκευαστή του ναού και μετά το ιερό της Ήρας. Υπήρχαν ακόμα βωμοί του Πανός και του Ήλιου. Ένας άλλος ναός της Ήρας βρισκόταν στο δρόμο προς το λιμάνι.

 Το 23 μ.Χ. και το 155 μ.Χ. η πόλη καταστράφηκε από μεγάλους σεισμούς. Έκτοτε παρέμεινε μια μικρή κωμόπολη μέχρι τον 5ο αιώνα μ.Χ., οπότε ονομάστηκε Ελλάς.

 Οι Σικυώνιοι έκοψαν δικά τους νομίσματα τα οποία στη μία όψη έφεραν τη Χίμαιρα και στην άλλη ένα περιστέρι.

 Ως κέντρο παντοειδούς καλλιτεχνικής δραστηριότητας η Σικυών είχε διακριθεί ήδη από των αρχαϊκών χρόνων μέχρι του τέλους της αρχαιότητας. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή για τις σπουδαίες σχολές γλυπτικής και ζωγραφικής, που ανθούσαν εκεί κατά τους αρχαϊκούς χρόνους (7ος και 6ος αι. π.Χ.) και αργότερα κατά τον 4ο αι. π.Χ.

Ήταν το πρώτο Πελοποννησιακό κέντρο (από τον 7ο αιώνα π.Χ.) χαλκουργίας και αγγειοπλαστικής με τα γνωστά ως πρωτοκορινθιακά αγγεία. Η παράδοση αναφέρει ότι εκεί εργάστηκαν ο Δίποινος και ο Σκύλλις.

 Γνωστοί καλλιτέχνες από τη Σικυώνα ή από άλλες πόλεις που εργάστηκαν, όμως, στη Σικυώνα είναι οι πλάστες Αριστοκλής, Κλέωνας, Κάναχος,  Λυσίστρατος, Πολύκλειτος, Ξενοκράτης και στους χρόνους του Μ. Αλεξάνδρου ο Λύσιππος και κατόπιν ο μαθητής του Ευτυχίδης.

 Το μεγάλο πρόσωπο που αναδείχθηκε μέσα σ’ αυτόν τον οργασμό της καλλιτεχνίας στη Σικυώνα ήταν αναμφισβήτητα ο Λύσιππος, ο κορυφαίος γλύπτης του 4ου αιώνα, για τον οποίο ειπώθηκε ότι όπως ο Μεγ. Αλέξανδρος κατέκτησε τον κόσμο ο Λύσιππος κατέκτησε τον χώρο. Η ουσιαστικότερη καινοτομία που επέφερε στην τέχνη της γλυπτικής ήταν η κατάκτηση της τρίτης διάστασης, η περιστροφή των μορφών στον χώρο, τεχνική η οποία διαγράφεται έντονα στο έργο «Αποξυόμενος» όπου η στάση του αθλητή είναι στιγμιαία και δίνει την εντύπωση ότι θα αλλάξει αμέσως.

 Οι ζωγράφοι της Σικυώνας είχαν καλλιεργήσει την ανεξίτηλη επιχρωμάτωση των μαρμάρινων έργων τέχνης. Γνωστότεροι ζωγράφοι είναι ο Εύπομπος, ο Πάμφιλος, ο Νεοκλής, ο Πασίας και ο Παυσίας. Επίσης ο φημισμένος ζωγράφος των χρόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου Απελλής είχε εργαστεί στη Σικυώνα.

 Διάσημοι Σικυώνιοι ήταν ακόμα η ποιήτρια Πράξιλλα, ο κωμωδιογράφος Αξιότιμος, οι γεωγράφοι Αρίσταρχος και Ηράκλειτος, οι συγγραφείς Ξενοκράτης και Διογένης, ο τρεις φορές Ολυμπιονίκης παλαιστής Σώστρατος και πολλοί άλλοι.

 Ονομαστοί ήταν οι θησαυροί των Σικυωνίων στην Ολυμπία και στους Δελφούς.

Amenities
Εθελοντισμός
Κοινωνική Πολιτική
Συλλογοι
Τοπικές εφημερίδες
Video
FAQ
Ο δήμος Σικυωνίων, με έκταση 171.268 στρέμματα, καταλαμβάνει το κεντρικό και βόρειο τμήμα του νομού Κορινθίας.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 19.450 κατοίκους.
Review
0
0 Reviews
0.0%
Working Hour
  • TodayDay Off
  • Monday08:00 - 14:00
  • Tuesday08:00 - 14:00
  • Wednesday08:00 - 14:00
  • Thursday08:00 - 14:00
  • Friday08:00 - 14:00
Detail info
Email
AdressΓεωργίου Γεννηματά, 2
Phone2742360100
Keyworddimos
Featured Listing
ΔΙΑΦΟΡΑ
Κιατο
Το ΙΚΤΕΟ ΚΙΑΤΟΥ είναι μία "οικογενειακή" επιχείρηση που στελεχώνεται από τον ...
Open Now
Skip to toolbar